Śp. Ojciec Mieczysław Albert Maria Krąpiec

Rankiem 9 maja Roku Pańskiego 2008 przeszedł do Wieczności jeden z czołowych filozofów polskich, teolog i humanista; główny twórca Lubelskiej Szkoły Filozoficznej, która stanowiła w latach PRL ośrodek wolnej myśli filozoficznej w czasie marksistowskiego zniewalania umysłów, a która dziś jest jednym z nielicznych na świecie ośrodków filozofii realistycznej; opracował spójny system filozoficzny wyjaśniający całą rzeczywistość dostępną ludzkiemu poznaniu; jego filozofia jest największym dokonaniem w zakresie realistycznej i mądrościowej filozofii klasycznej w Polsce i na świecie w XX wieku; wybitny pedagog, który uformował wiele pokoleń filozofów, tworzących dziś środowisko naukowe rozwijające realistyczny sposób filozofowania.

Chłonęliśmy to, co mówił o dziele swojego życia, Polskiej Encyklopedii Filozofii, kiedy 7 kwietnia 2003 roku gościliśmy z przyjaciółmi w Jego mieszkaniu, wypełnionym po sufit książkami.

Jerzy Przystawa, Jerzy Gieysztor, o. Mieczysław Krąpiec

I pytaliśmy natarczywie: Co jest główną przyczyną obojętności duchownych i świeckich inteligentów wobec problemu ordynacji wyborczej?
Brak wykształcenia, brak wykształcenia – odpowiadał na to z przejęciem.

Mówiąc zaś o troskach, które dzielił z Janem Pawłem II, zaszczycił nas wielkim zaufaniem. Bo wśród tych trosk, równolegle z moralną kondycją wszystkich Rodaków, była moralność w polityce. Dlatego gorąco popierał ideę jednomandatowych okręgów wyborczych.

Po wielu miesiącach od tamtego pamiętnego dnia, w odręcznym liście, który jest dla mnie zobowiązującą pamiątką napisał: To dobrze, że nie ustajecie w pracy. Skutki w pracy społecznej przychodzą późno. Trudno mi wskazać grono kompetentne, bo zazwyczaj ujawniają się ludzie osobistego interesu. (…) można to naprawić przy wyborze jednomandatowym (…), ale trzeba uderzyć w Wielki Dzwon…

Świątobliwego Uczonego, Wielkiego Polaka, którego życie streszczają słowa: Bóg, Honor, Ojczyzna, który był wielkim moralnym autorytetem – opłakuje cała Polska.

Będziemy czcić Jego pamięć. Ruch Obywatelski na rzecz JOW

Jerzy Gieysztor

Ojciec prof. dr hab. Mieczysław Albert Krąpiec urodził się 25 maja 1921 roku w Berezowicy Małej k. Zbaraża na Podolu. Przed wybuchem II wojny światowej wstąpił do dominikanów. Śluby wieczyste złożył w 1943 roku. Święcenia kapłańskie przyjął w 1945 roku w Krakowie. Studia kontynuował w KUL i na Papieskim Uniwersytecie Św. Tomasza "Angelicum" w Rzymie. W latach 1946 – 54 wykładał filozofię w Kolegium OO. Dominikanów w Krakowie, a od 1951 był pracownikiem Wydziału Filozofii KUL.

W 1968 roku otrzymał tytuł profesora zwyczajnego. Pięciokrotnie wybierany rektorem KUL, pełnił tę funkcję w latach 1970 – 1983. W tym czasie doprowadził m.in. do reaktywowania kilku kierunków uniwersyteckich: filologii romańskiej i angielskiej, prawa oraz Wydziału Nauk Społecznych. Z jego inspiracji uniwersytet podjął wydawanie monumentalnej Encyklopedii Katolickiej.

Był także członkiem wielu polskich i światowych instytucji naukowych – m.in. Polskiej Akademii Nauk, Polskiej Akademii Umiejętności, Papieskiej Akademii św. Tomasza w Rzymie, był inicjatorem powołania Polskiego Towarzystwa Tomasza z Akwinu. Otrzymał doktoraty honoris causa m.in. Papieskiego Instytutu Badań Średniowiecznych w Toronto i Katolickiego Uniwersytetu w Louvain.

(za http://serwisy.gazeta.pl/kosciol/1,64807,5198758.html)

 

Skomentuj

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.