W dzisiejszym odcinku Akademii JOW przyjrzymy się wyborom do izraelskiego parlamentu zwanego Knesetem.

Kneset jest parlamentem jednoizbowym składającym się ze 120 deputowanych wybieranych na 4-letnią kadencję. O wielkości jednoizbowej legislatywy zdecydowała jeszcze Tymczasowa Rada Państwa, ponieważ tak zwane Wielkie Zgromadzenie (naczelna rada religijna Żydów), ustanowione w V w. p.n.e. i istniejące do II w. p.n.e., składała się ze 120 mężczyzn.

Czynne prawo wyborcze posiadają obywatele, którzy do dnia wyborów ukończyli 18 lat. Bierne prawo wyborcze uzyskują obywatele z chwilą ukończenia 21 lat. Wybory odbywają się według ordynacji proporcjonalnej, która przewiduje 1,5% próg wyborczy, a tamtejszą specyfiką jest, że cały kraj stanowi jeden wielki okręg wyborczy. Partie wyborcze lub koalicje kilku partii po uzyskaniu podpisów 750 obywateli i opłaceniu kaucji ok. 7600 dolarów (która jest zwracana, gdy partia uzyska przynajmniej 1,5% głosów) zgłaszają listy kandydatów. Taka lista może zawierać maksymalnie 120 kandydatów – czyli tyle, ile jest miejsc w Knesecie.

Wyborca oddaje głos na jedną z list partyjnych, a nie na konkretnego kandydata. O otrzymaniu mandatu decyduje stopień poparcia danej listy przez wyborców i kolejność kandydatów na liście wyborczej. Tak wykreowani deputowani w dużej mierze swe miejsce w parlamencie zawdzięczają przywódcom swej partii i żeby móc ponownie się do niego dostać muszą być im wierni.

Na podstawie:

K.A. Wojtaszczyk (red.) Systemy polityczne wybranych państw. Dom Wydawniczy Elipsa, Warszawa 2004.

W. Żebrowski, Współczesne systemy polityczne. Zarys teorii i praktyka w wybranych państwach świata (podręcznik akademicki). Wyd. Olsztyńska Szkoła Wyższa im. Józefa Rusickiego, Olsztyn 2005.

Skomentuj

Time limit is exhausted. Please reload the CAPTCHA.